در این مقاله میخوانید

ساختار کریستالی و ایزوتوپ‌های فلز آلومینیوم

آلومینیوم یکی از پرکاربردترین فلزهای جهان است. در این مقاله با ساختار کریستالی آلومینیوم، ایزوتوپ‌های آن و تاریخچه نام این عنصر آشنا می‌شوید. برای آشنایی با تاریخچه کشف این فلز، مقاله کشف و پیدایش فلز آلومینیوم را بخوانید.

ساختار کریستالی آلومینیوم

اتم‌های آلومینیوم در ساختار مکعبی با وجوه مرکزدار (FCC) کنار هم قرار می‌گیرند. این ساختار کریستالی به آلومینیوم شکل‌پذیری بالایی می‌دهد. به همین دلیل، می‌توان آن را به ورق و فویل بسیار نازک تبدیل کرد؛ همان فویلی که در ظروف یکبار مصرف آلومینیومی به کار می‌رود.

ایزوتوپ‌های آلومینیوم

آلومینیوم ۹ ایزوتوپ دارد که عدد جرمی بیشتر آن‌ها بین ۲۳ تا ۳۰ است. فقط دو ایزوتوپ در طبیعت وجود دارند: Al-27 که پایدار است و Al-26 که پرتوزا است.

Al-26 از برخورد پرتوهای کیهانی با اتم‌های آرگون در جو زمین به وجود می‌آید. دانشمندان از ایزوتوپ‌های آلومینیوم برای تعیین سن رسوبات دریایی، گره‌های منگنز، یخ‌های دوران یخبندان و کوارتز صخره‌ها و شهاب‌سنگ‌ها استفاده می‌کنند.

آلومینیوم ۲۶ و شهاب‌سنگ‌ها

پژوهشگران اولین بار Al-26 را در مطالعه ماه و شهاب‌سنگ‌ها به کار بردند. شهاب‌سنگ‌ها در سفر فضایی خود زیر بمباران شدید پرتوهای کیهانی قرار دارند و این پرتوها در آن‌ها Al-26 می‌سازند.

پس از سقوط شهاب‌سنگ روی زمین، جو زمین جلوی ساخت Al-26 بیشتر را می‌گیرد. بنابراین مقدار Al-26 باقی‌مانده، عمر زمینی شهاب‌سنگ را نشان می‌دهد.

تحقیقات روی شهاب‌سنگ‌ها نشان می‌دهد که در زمان شکل‌گیری منظومه شمسی، Al-26 نسبتاً فراوان بوده است. احتمالاً انرژی واپاشی آن، ذوب دوباره و جدایی لایه‌های درونی سیارک‌ها را در پی داشته است.

تاریخچه نام آلومینیوم

املای رسمی این عنصر در آیوپاک Aluminium است. با این حال، آمریکایی‌ها و کانادایی‌ها آن را Aluminum می‌نویسند و تلفظ می‌کنند.

همفری دیوی در سال ۱۸۰۷ نخستین نام را برای این عنصر پیشنهاد کرد و بعدها آن را به Aluminum تغییر داد. پس از آن، شکل Aluminium رایج شد تا با پسوند ium در نام بیشتر عنصرها هماهنگ باشد. در دهه ۱۹۲۰، انجمن شیمی آمریکا تصمیم گرفت در نشریات خود از Aluminum استفاده کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب نوشته شده